ห่วงญาติผู้ร่วมโลกจะพากันเสื่อมสิ้น เพราะมัวเมาลุ่มหลงในอบายมุขต่างๆ ซึ่งเป็นหน ทางแห่งความเสื่อมและหายนะ นำความไม่สงบมาสู่สังคม

          ห่วงศาสนธรรมคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ได้แก่ ศีล สมาธิ ปัญญา ซึ่งเป็นแก่นของศาสนาจะไม่มีผู้สนใจศึกษาและปฏิบัติ เพื่อให้พ้นจากทุกข์ เพราะสนใจในพิธีกรรม ไสยศาสตร์ เครื่องรางของขลังโชคลางต่างๆ ซึ่งเป็นเพียงเปลือกของศาสนามิใช้ที่พึ่งที่แท้จริง

          ห่วงว่าตนบุญน้อย เพราะชีวิตของคนเรามีเวลาจำกัดอยู่ในอายุ ทำอย่างไรให้วัดไม่ร้าง ญาติโยมเข้าใจในการละ ลด เลิก อบายมุขต่างๆ และเข้าใจถึงแก่นศาสนาที่แท้จริง ไม่มัวติด เปลือกติดกะพี้ เกรงว่าจะกอบกู้ศาสนาไม่ไหว เพราะเป็นงานที่ทำเพื่อให้ชาวโลกมีความสงบสุข